Witamy na stronie

Zamojskiego Ośrodka Psychoterapii Integratywnej

Czasami ciężko samemu mierzyć się z przeszkodą. Czasami życie niesie pytania, na które trudno znaleźć odpowiedzi. Jest podróżą w nieznane, co budzić może niepokój, rozterki, burzy wewnętrzny spokój. Psychoterapia służy temu, aby człowiek był szczęśliwy, mógł tworzyć udane związki, pracować z satysfakcją, by mógł odnaleźć sens życia, wewnętrzny spokój i zgodę na to co nieuniknione.  To można znaleźć na końcu tej "podróży". Psychoterapia może w tym pomóc.

Zamojski Ośrodek Psychoterapii Integratywnej to inicjatywa zespołu psychologów/psychoterapeutów od wielu lat zajmujących się psychoterapią, którzy postanowili stworzyć wspólne miejsce oferujące możliwość korzystania właśnie z psychoterapii.

Serdecznie zapraszamy,

Zespół Ośrodka

gallery/c9fdbd4afc3a78eeb2f6e34c21c68ef1_460x540

PSYCHOTERAPIA

Psychoterapia to proces leczenia, w którym psychoterapeuta stosuje metody psychoterapeutyczne. Istotnym jest również fakt, że proces leczenia zależny jest od osobistego wpływu psychoterapeuty. Jest ona prowadzona w oparciu o kontrakt terapeutyczny z osobą bądź osobami, którym doskwiera zaburzenie, pogorszenie funkcjonowania lub cierpienie. Celem psychoterapii może być powrót do wcześniejszego funkcjonowania, rozwój lub zapobieganie pogorszeniu.

 

Obecna wiedza naukowa udowodniła, że psychoterapia jest skuteczną metodą leczenia. Jak twierdzi Bruce Wampold: „krytycznym czynnikiem psychoterapii jest sam psychoterapeuta. Liczy się kim jest psychoterapeuta i jakim człowiekiem jest”.

Metody psychoterapeutyczne są różnorodne, ale wspólnym mianownikiem jest fakt, że wpływają na psychikę. 

 

Psychoterapeuta jest wysoko wykwalifikowanym specjalistą, który po studiach wyższych przeszedł co najmniej 4-letnie szkolenie (zwykle jednak trwa około 5–7 lat i dłużej), na które składa się własna psychoterapia, szkolenie teoretyczne i praktyczne, praktyka pod superwizją oraz staż kliniczny. Może też nim być osoba w trakcie szkolenia, jeśli przeszła skutecznie część psychoterapii własnej i jest w stałej superwizji. Jest to wolny, autonomiczny zawód, odrębny od zawodu psychologa i psychiatry.

Część osób korzysta z psychoterapii dlatego, że ma zaburzenie psychiczne (np. depresję, anoreksję czy schizofrenię), albo chorobę somatyczną, np. raka – wtedy psychoterapia jest równoległa do leczenia biologicznego i wspiera jego skuteczność.

Psychoterapię stosuje się również kiedy nie ma zaburzeń a osoby borykają się np. z problemami rodzinnymi, wychowawczymi lub w związku czy w miejscu pracy.

Najczęściej psychoterapię stosuje się, kiedy:

  1. zdiagnozowane są:

  • zaburzenia lękowe,

  • fobie,

  • ataki paniki,

  • zaburzenia obsesyjno-kompulsywne,

  • depresje,

  • zaburzenia odżywiania,

  • niektóre choroby psychiczne,

  • choroby psychosomatyczne np: bóle, zawroty głowy, zdrętwienia, duszności, nadciśnienie, obniżona odporność itp.),

  • choroby autoimmunologiczne i inne,

  • problemy ze snem (bezsenność lub nadmierna senność)

  1. osoby doświadczają trudności związanych z realizacją swojego życia, np.:

  • mają trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem bliskich relacji z innymi ludźmi,

  • cierpią z powodu poczucia niskiej wartości czy braku sensu życia,

  • doświadczają kryzysów związanych np. z chorobą, ze stratą bliskiej osoby czy rozwodem, utratą pracy, doświadczeniem traumy, wypadku,

  • dążą do poprawy jakości swojego życia, poprzez rozwój swojej osobowości, przezwyciężanie swoich ograniczeń i zahamowań, zmianę postaw czy sposobów reagowania,

  • mają trudności w relacjach z innymi ludźmi, kłopoty w związkach,

  • trudności z agresją i złością,

  • problemy z podejmowaniem decyzji, brak pewności siebie,

  • brak akceptacji swojego wyglądu, zaniżona samoocena,

  • problemy rodzinne,

  • rozwiązywanie problemów partnerskich (np. problemy w porozumiewaniu się, konflikty, zdrada, choroba w rodzinie, problemy seksualne),

  • trudności w związku z wejściem w nowy etap życia np.: problemy z zajściem w ciążę, urodzenie dziecka, adopcja, problemy z nastoletnimi dziećmi, opuszczenie rodziny przez dzieci,

  • ciąża, poród i lęki z tym związane,

  • problemy dotyczące życia zawodowego (wypalenie zawodowe, utrata pracy, mobbing, trudności w znalezieniu pracy),

  • trudności w radzeniu sobie w sytuacjach stresowych,

  • uzależnienia, DDA, współuzależnienie (alkohol, narkotyki, seks, zakupy, Internet, hazard, leki),

  • chęć rozwoju osobistego, nabycia kluczowych kompetencji

  • inne problemy ważne dla klienta.